Ben-i Asmalı

Asmalı'da oturuyorum,

çoğul başıma

tek kalbime.

Yanımdan kadınlar geçiyor,

bi' bana doğru

bi' baktığım yöne.

Kiminin önünü görüyorum,

kiminin arkasını;

yapıştırıyorum sonra birbirine

başımın içinde,

o önlerle arkaları.

Sonra;

sonra hiç bi'şey olmuyor.

Öyle hep dendiği gibi,

her şey kafada bitmiyor.

Bi' kez daha öğreniyorum;

her şey kafada sürse de,

kalpte başlayıp

kalpte bitiyor.

Asmalı'da oturuyorum,

başım çoğul

kalbim tek.

Diyor gibi sanki herkes;

“başına çoğalmak yakışıyor,

kalbine teklemek...”

Boğuluyorum.