Hangi mevsimden ötürü bilmem...yada hangi esintiden ötürü hangi zihnin yoldaşlığında başladıysa başlasındı.
Herkes kendisine 'kestik, baştan alıyoruz' desindi.Şuncacık ömrümde anladığım en öz şey...Yok, bunun da bir önemi yok aslen.
Hakikati devşirmenin aklen bir manası olmadığı gibi canımiçi;
Stranislavski şöyle demiş;
Kendinde sanatı sev, sanatta kendini değil.
Aklına ilişenlerden iç ettiklerin.
Bu içerleyiş yani iç etme halinden öteye bir taş daha koyabilince dünya varmış canımiçi.Gezindiğim sular bu renkte.Ve elbette tevafukun kalbi durduran neşesi ile tavaf ettiğim hakikat.
Mahsuscuktan oynayamayacak kadar yaşıyoruz böylelikle kalbimle ben.
No comments:
Post a Comment