Sunday, January 9, 2011
from a distance
Sevgili Yüzkitabı,
Cennetine gitmeye karar verdim.Bu sebeple haplanmamız gerekmiyordu.Mouse yardımıyla fişimizi çekmek mümkündü.böyle bir kavimde yaşıyorduk çocuklar.
Yüzlerkitabında evleniyori ilişkiye giriyor, tanışıyor ve tanıtılıyorduk.İzleyeceklerimizle uyurken,aslında izlenen yaşamayan bir kavimdik.TV bizi 'iz'liyordu.Biz ekranı.Böylece;
Hayat alsın başını gitsindi.Özlemeyi bile unutmuştuk.
Son kullanma tarihimiz gelsindi.
Adiyö
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
izlenen, izleyen, aslinda yasamayan bir kavim.cok guzel.
ReplyDeletecok takildigim bir nokta ise su: gunluk hayatta biraradayken "click" olmadigim insanlari yuzkitabinda gorunce, "vayy, aslinda konusacak biseler varmis ama ortam/zaman degilmis" demem kimi zaman..merak ediyorum, hangisi gercek diye.
ve su guzel soz geliyor aklima:
It's not what we gather, it's what we scatter
gerceklikte alinamayan o hissi, sanal ortamda alip(aldigini sanip ya da) gerceklikte yasatmaya calismak..ve hayal kirikligi