neden...

Aşk 

neden zorlar bu kadar...

unutmak bu kadar mı güçtür... 

güvenmek o kadar kolayken...

sonra nasıl olur da imkansıza dönüşür...

kendi ellerinle mi verirsin kendini ele?

yoksa; elinde değil midir aslında hiçbir şey...

zor olan sen misin, yoksa o mu?

bilemezsin ne kadar istesen de...

gitme desen de tutamazsın,

kayıp gider zaman...

içinde kalan izleri silemezsin...

iki damla olur

akar zaman zaman,

iki satır söz olur

dökülür dudaklarından;

durduramazsın yine...

akmış bunca yıl sel olmuş nafile...

bilemez kimse,

anlamaz halbuki...

yollar varacağı yere varır eninde sonunda...

ağla şimdi;

yine yeniden 

boş kalbine

ağla...

güvenemez gibi,

sevemez gibi,

artık 

atmaz gibi 

kırılmış 

kalbine bak;

artık

kimseyi görmeyen gözlerinle

ağla...

belki siler gözyaşların

kırıntıları kalmış

kırık umutların

acısını...

belki;

bir damla suya muhtaç

yüreğin

canlanır 

bir gün

yepyeni bir canla...

26 ocak 2008

istanbul