itiraf içinde saklıdır, dışındaki sözdür:

sözcükler başıboş, tükendi
havada asılı duran,
bir çoğu yerini bile bilemedi.
öyle uzaklara dalma sevgili...
küçük evin hüzünlü arka balkonunda eğreti
sigaranı en derine çeker gibi.
eskiden gözlerimdi o derin uzaklar,
çekerdin beni şimdiki duman gibi...
bir çatırdı bir patırdı, sevgili
biraz uzaktaki inşaatın sesi
bir gümbürtü, bir sessizlik
çoktan gelmiş koca kepçe kazıyor derinleri
sanki gömülecek bir şey var sevgili.
gözlerdeki derin sevgi,
biraz yaşlandımı gözler ıslandımı
eski, guguklu saat duvardaki
kurulmaya muhtaçtır sevgili...
o kova kova kalbinden çektiğim sular
gözlerimde birikir,
çağıl çağıl akar şimdi...
şuradan bir çift kiraz koparıver sevgili,
kulağıma küpe olsun.
her adımda kaybettiysem, dünya söyle;
bu sefer mazeretim ne olsun?
kalem çalışır kağıt üzerinde...
çalıştıkça kanatlandı yürek kuş oldu sevda
uçtular... birkaç tur döndü dönmedi
sonbahar geldi: göç mevsimi.
bırakma kuşları kucağından sakın sevgili!
ört eteklerimi sarıver, sarılıver,
örtüver üzerimi ancak böyle geçer göç mevsimi...

camdan kalpler pamuklara muhtaç,
ürkek ruhlar karanlığa.
kendi kendine küsmüş sevgili,
nedeni, hiç birşeyi değiştiremeyen böcek hali
ya da herşeye müdaheleci ismin -de hali
biraz inanmaya, cesaret ve itirafa muhtaç sevgili.
taştanda olsa tüm dünya, evler ve kalpler,
bir Anderson masalı olsa bizimkisi
perili, sihirli, yeşil iksirli...
mutlu son, her zamanki gibi.
çünkü benim, masallara inanmaya muhtaç.